Clase Miercoles 20 de Enero de 2010

Nesta clase seguimos co tema de comunicación, profundizando sobre o análisis da secuencia a ter en conta na planificación como condicionante para que esta sexa favorable ou non.

• Delimitacion de tareas: débese analizar e ter en conta que tipo de actividades se van a desempeñar para lograr as metas. Entendemos a tarefa como unha unidade curricular que forma parte dunha actividade. A súa vez unha tarefa está composta por unha consigna e a súa consecuente actividade, esta actividade debe levar un enrriquecemento cognitivo, e decir, debe promover unha acción e un coñecemento, deste xeito canto maior sexa a acción dunha actividade máis manual será esta. Un factor importante é a identificación de actividades, xa que é preciso saber como está organizada, con que espacio conta, con que materiais, etc. xa que dependendo destes factores a actividade desenvolverase dunha maneira ou outra.
• Outro aspecto a ter en conta é a orientación dos suxeitos cara a actividade: o autor Pourtois levou a cabo un estudio no cal analizaba como influía o estilo educativo dos pais sobre os nenos. Identificando así, cinco tipos de guias, estilos:

1. Pais que adiantábanse os erros e resolvian eles as tarefas dos seus fillos. Isto conlevaba a un baixo nivel de esforzo nos nenos.
   
2. Guía directiva: os pais aínda que non resolvían o problema directamente, iban dando as pautas a seguir.
3. Non guía: os pais quedan o marxe do proceso de aprendizaxe e son os fillos os únicos encargados de resolver os seus problemas.
   
4. Os pais introducen posibilidades: que pasaría si...
5. Os pais anticipan a solución antes de que os nenos empezen coa tarefa.

Tralo estudio de Pourtois, concretouse que as vías maís favorables para o proceso de aprendizaxe dos nenos son as dúas últimas: os pais que introducen posibilidades, alternativas de solución, e os que anticipan as solucións. "Non maís guía que a suficiente, nin menos que a necesaria".

• A ensinanza é un procedemento instrumental: o docente ten que preocuparse de que os alumnos aprenden e interioricen os coñecementos e non debe mostrar que eles son superiores e teñen por tanto, un maior grado de coñecementos. Aprender é unha actividade mediada na cal os aprendices teñen que apoderarse dunha realidade que queremos que aprendan. Non pode haber ensinanza sin mediación, o mesmo tempo este tamén é un contido que debemos aprender.
• O contexto da aula: a clase réxese por unhas características particulares:

1. A clase é unha realidade multidimensional conflúe nela moitas historias e experiencias.
   
2. Simultaniedade: ocurren moitas cousas o mesmo tempo. Estas xorden dun xeito imprevisible.
   
3. É un espacio cerrado.
4. Réxese por unha relación basada en roles e papeis previamente definidos.
5. É un espacio regulado, e decir, existen unha normas e regras que débense cumprir.
   

• Cinco axiomas da comunicación:

1. Non se pode non comunicar posto que é imposible non comunicar.
2. Toda comunicación ten unha arte de contido e outra de relación.
3. A natureza da relación está condicionada pola puntuación das secuencias da comunicación (ABABAB)
4. A comunicación humana sírvese de modalidades dixitais e analóxicas.
5. Os procesos comunicativos poden ser: simétricos (mesmo estatus) ou complementarios (diferente estatus).

Janet Martínez Danis
Jessica Loureiro Lago

Metaplan. Expectativas.

Na clase de hoxe levouse a cabo a técnica “Metaplan”, que consistiu na entrega por parte do profesor (moderador) dunhas fichas con unha pregunta sobre a nosa experiencia en psicopedagoxía. Cada ficha contiña unha pregunta a que contestar nun tempo limitado, despois analizáronse as repostas por temas o que levou a un pequeno debate sobre o vivido ata agora na facultade de psicopedagoxía.

O noso grupo tivo que analizar a seguinte cuestión:

Qué expectativas traías a carreira? Cita 3. Cáles se cumpriron e cáles se viron frustradas? Explícao un pouco.

Estas son as respostas, ordenadas por a frecuencia coa que se repetían.

1º) Unha maioría das persoas cursa esta carreira para seguir formándose tanto no campo do maxisterio como no da educación social e segundo os resultados parece que o están conseguindo, aínda que salientamos tódalas interrogantes que xorden e que aínda non foron respostas en torno ás funcións dos psicopedagogos.

2º) A xente reclama unha metodoloxía máis práctica e non tanta teoría.

3º) Outro dos problemas que ve o alumnado é o referente aos horarios. Xa que parece difícil compaxinar traballos de tódalas materias cun horario con clases presenciais de mañá e toda a tarde. Neste sentido tamén se critica un horario continuo que nalgúns días vai dende as 16:00 ata as 21:30. Sen ningún descanso establecido.

4º) Adquirir coñecementos da psicoloxía.

5º) Adquirir aprendizaxe significativo non mera “chapatoria”.

6º) Non centrarse só no ámbito escolar.

Outras:
-licenciarse
-coñecer xente nova
-instalacións

Cúmprense as expectativas?
A gran maioría considera que non se cumpren as expectativas creadas previamente. As principais xustificacións son as seguintes:

-si, pero sen aplicarse ao ámbito da psicopedagoxía, ampliar a formación…
-non, porque as materias están pouco relacionadas e son moi teóricas.

Subida ao blog realizada por:
Jorge García García
Diego Pazos Saínza